wonen
Onderhoud van onze stad is een zorgenkind
Mien Van Olmen 28/09/2012
.
Buurtbewoners halen aan dat te veel afval op straat blijft liggen. Ook hondenpoep is en blijft een probleem!
Het proper houden van onze straten en pleinen en tijdig het groenonderhoud organiseren is een hele klus. Met cd&v vinden we een aangename en propere stad bijzonder belangrijk!
De afgelopen jaren werd hier al sterk op ingezet: we kochten extra veegwagens aan, we voerden acties rond hondenpoep, we stelden bijkomende seizoensarbeiders aan, we opteerden voor onderhoudsvriendelijke aanplantingen en verhardingen, ... Vanaf volgend jaar zullen we ook meer beroep doen op externe groenbedrijven om onze stad mee proper te houden. We moeten blijvend aandacht hebben voor een propere stad en indien nodig onze aanpak bijsturen.
We moeten ook zorgen dat onze openbare ruimten aantrekkelijk zijn en vervelende vervuilers ontmoedigen. Het stadspark met haar vijver moet de komende jaren verder omgevormd worden tot een open, aangename groene plek in ons centrum. Ook andere verloederde hoekjes moeten slimmer ingericht worden.
Naast de inspanningen die de stad zelf doet om onze straten proper te houden, moeten we ook inzetten op handhaving: sluikstorters, wildplassers, hondenpoep, ... moeten strenger aangepakt worden via adminsitratieve boetes (GAS-sancties).
Een proper Herentals is duidelijk een gedeelde verantwoordelijkheid!
Lees meer
Buurtbewoners halen aan dat te veel afval op straat blijft liggen. Ook hondenpoep is en blijft een probleem!
Het proper houden van onze straten en pleinen en tijdig het groenonderhoud organiseren is een hele klus. Met cd&v vinden we een aangename en propere stad bijzonder belangrijk!
De afgelopen jaren werd hier al sterk op ingezet: we kochten extra veegwagens aan, we voerden acties rond hondenpoep, we stelden bijkomende seizoensarbeiders aan, we opteerden voor onderhoudsvriendelijke aanplantingen en verhardingen, ... Vanaf volgend jaar zullen we ook meer beroep doen op externe groenbedrijven om onze stad mee proper te houden. We moeten blijvend aandacht hebben voor een propere stad en indien nodig onze aanpak bijsturen.
We moeten ook zorgen dat onze openbare ruimten aantrekkelijk zijn en vervelende vervuilers ontmoedigen. Het stadspark met haar vijver moet de komende jaren verder omgevormd worden tot een open, aangename groene plek in ons centrum. Ook andere verloederde hoekjes moeten slimmer ingericht worden.
Naast de inspanningen die de stad zelf doet om onze straten proper te houden, moeten we ook inzetten op handhaving: sluikstorters, wildplassers, hondenpoep, ... moeten strenger aangepakt worden via adminsitratieve boetes (GAS-sancties).
Een proper Herentals is duidelijk een gedeelde verantwoordelijkheid!
Groeien om te bloeien
Tom Reyniers 25/09/2012
Meer dan een jaar hebben we er aan gewerkt, onze uitgebreide lange termijn visie. Het is een document geworden waar ik met al mijn hebben en houden voor de volle 100% achter sta. Ik wil het even hebben over één van de sterkhouders van deze visie.
Herentals is een stad dat een centrumfunctie moet vervullen, je kan het vergelijken met steden als Geel of Turnhout. Vele mensen van buiten onze stad komen in Herentals winkelen, sporten, van cultuur proeven of werken. Herentals is echter kleiner dan deze steden, wat het op budgettair vlak veel moeilijker maakt om op een kwaliteitsvolle manier te fungeren als centrumstad. Bovendien hebben de meeste steden en gemeenten het momenteel financieel moeilijk door zowel de crisis als de verlaagde inkomsten uit dividenden. Als we niets doen, gaan we noodgedwongen moeten ingrijpen. Dit kan door de inkomsten te verhogen of de uitgaven te verlagen. Er zit zeker potentieel in het verlagen van de uitgaven door bv. onze stadsdiensten efficiënter te laten samenwerken. Wat we echter niet willen, is het verhogen van de belastingen.
Daarom zet CD&V volop in op groei. Als we meer inwoners kunnen aantrekken, verhogen we meteen de inkomsten en hoeven we de belastingdruk per inwoner niet te verhogen. Als we meer bedrijven op onze grondgebied actief hebben, kunnen we meer mensen in de eigen stad laten werken en verhoogt dat automatisch zowel direct als indirect de belastinginkomsten. Hierbij waken we uiteraard over de impact van deze groei op onze leefomgeving. We gaan het Poederkot bv. niet vol bouwen met duizenden woningen. Als hier woningen komen, willen we het groene karakter deels behouden door deze zone een parkkarakter te geven. Ook de impact op de mobiliteit mag niet uit het oog worden verloren.
Groeien om te bloeien, zo kan je het samenvatten. Ik ben recent op zoek gegaan naar meer informatie over hoe andere partijen omgaan met de financiële druk die ons te wachten staat. Ik heb eerlijk gezegd geen vergelijkbare visies gevonden. De meeste partijen zeggen wel dat ze grootse plannen hebben om een kunstencampus te bouwen, om Diftar af te schaffen en ga zo maar door. Maar een gedegen visie over hoe we dit allemaal moeten betalen, vind ik enkel in het CD&V programma.
Wil je meer info over onze lange termijn visie, download het volledige document op http://www.cdenv-agenda.be
Lees meer
Herentals is een stad dat een centrumfunctie moet vervullen, je kan het vergelijken met steden als Geel of Turnhout. Vele mensen van buiten onze stad komen in Herentals winkelen, sporten, van cultuur proeven of werken. Herentals is echter kleiner dan deze steden, wat het op budgettair vlak veel moeilijker maakt om op een kwaliteitsvolle manier te fungeren als centrumstad. Bovendien hebben de meeste steden en gemeenten het momenteel financieel moeilijk door zowel de crisis als de verlaagde inkomsten uit dividenden. Als we niets doen, gaan we noodgedwongen moeten ingrijpen. Dit kan door de inkomsten te verhogen of de uitgaven te verlagen. Er zit zeker potentieel in het verlagen van de uitgaven door bv. onze stadsdiensten efficiënter te laten samenwerken. Wat we echter niet willen, is het verhogen van de belastingen.
Daarom zet CD&V volop in op groei. Als we meer inwoners kunnen aantrekken, verhogen we meteen de inkomsten en hoeven we de belastingdruk per inwoner niet te verhogen. Als we meer bedrijven op onze grondgebied actief hebben, kunnen we meer mensen in de eigen stad laten werken en verhoogt dat automatisch zowel direct als indirect de belastinginkomsten. Hierbij waken we uiteraard over de impact van deze groei op onze leefomgeving. We gaan het Poederkot bv. niet vol bouwen met duizenden woningen. Als hier woningen komen, willen we het groene karakter deels behouden door deze zone een parkkarakter te geven. Ook de impact op de mobiliteit mag niet uit het oog worden verloren.
Groeien om te bloeien, zo kan je het samenvatten. Ik ben recent op zoek gegaan naar meer informatie over hoe andere partijen omgaan met de financiële druk die ons te wachten staat. Ik heb eerlijk gezegd geen vergelijkbare visies gevonden. De meeste partijen zeggen wel dat ze grootse plannen hebben om een kunstencampus te bouwen, om Diftar af te schaffen en ga zo maar door. Maar een gedegen visie over hoe we dit allemaal moeten betalen, vind ik enkel in het CD&V programma.
Wil je meer info over onze lange termijn visie, download het volledige document op http://www.cdenv-agenda.be
Gespot ... huisvesting
Jong CD&V 15/09/2012
Onlangs lazen we in een boekje van JONGCD&V dat jongeren mogen doen en laten wat ze willen, zolang ze maar regelmatig achterom kijken om te zien dat de zwakste schakels kunnen volgen. En dat doen de jongeren van JONGCD&V dan ook consequent en heel bewust. Bij de laatste gemeenteraad hebben we post gevat voor het administratief centrum om duidelijk te maken aan de verschillende partijen dat er rekening dient gehouden te worden met jongeren, jonge gezinnen, alleenstaande gezinnen, nieuwsamengestelde gezinnen, ... als het gaat over "huisvesting" (ook één van de speerpunten binnen het verkiezingsprogramma van CD&V). Bij deze actie zijn we gespot, lees meer op ...
http://www.nnieuws.be/nieuws/58434/woonbeleid-herentals-tips-van-cd-amp-v-jongeren/
Vele groeten, vanwege ...
The color of our skin
Lieve Peeters 12/09/2012
U kent dat wel, dat gezellige kopje koffie in een of andere zaak in Herentals met uitzicht op één van onze historische gebouwen. Een beetje melk en suiker, of neemt u hem gewoon zwart?
In elk geval neemt u rustig genietend een slokje en plots hoort u het gesprek aan het tafeltje naast u. Meestal gaan zulke gesprekken niet over politiek, laat staan over gevoelige politieke punten, maar af en toe wel. En dan spits je je oren en doe je wat elke goede politicus in de eerste plaats moet doen: aandachtig luisteren.
U mag weten dat ik wel geloof in een multiculturele samenleving en niet zo dol ben op de stigmatisering van mensen gebaseerd op ras en of geloof. Moest dat niet zo zijn, dan zat u nu deze blog op een andere website te lezen.
Het gesprek dat ik, toegegeven niet zo beleefd, afluisterde, was er één tussen een aantal oudere inwoners en hun ervaring met “die zwarte van daarboven”. Die “zwarte” belde nog al eens met zijn familie in een ver land, en beschikte blijkbaar over een nogal fiks paar stembanden, want die “witte van daaronder” (om in de zelfde terminologie te blijven) kon vaak mee genieten van dat gesprek.
De eesrte opmerking die er kwam, was een logische. Misschien moet iemand die persoon er even op wijzen dat hij nogal luid telefoneert? En misschien had deze man ook een reden voor de luide stem, zoals de niet al te beste verbinding tussen België en zijn land. Het antwoord echter was minder fraai: die “zwarte” zou toch niet luisteren.
Het is tegen deze vooroordelen dat wij moeten durven ingaan. Natuurlijk luistert die “zwarte” als je hem iets op een beleefde manier vraagt en misschien is die zwarte wel je nieuwe goede, vriendelijke buur. Misschien werkt hij wel erg hard en heeft hij interessante verhalen? Vooroordelen zijn wat het woord zegt: Een oordeel dat je velt voor je enige informatie hebt over die specifieke situatie.
Vooroordelen tegenover andere mensen, zwart of wit of geel of rood hebben geen zin en zijn contraproductief in gemeenschapsvorming. Wonen in de stad vereist ook hier een openheid. Natuurlijk zijn er in elke bevolkingsgroep (ook de onze) rotte appels en die moeten aangepakt worden. Maar mensen verdienen het om beoordeeld te worden op hun persoonlijkheden en niet op ongegronde angst of gebrek aan kennis.
Martin Luther King zei: “ I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin, but by the content of their character.” Wat dat betreft drink ik mijn koffie even graag zwart, want koffie beoordeel je ook niet op kleur of merk, maar op zijn karakter en eigenschappen.
Multiculturele gemeenschapsvorming, ook in Herentals!
Tot Herentals
Lees meer
In elk geval neemt u rustig genietend een slokje en plots hoort u het gesprek aan het tafeltje naast u. Meestal gaan zulke gesprekken niet over politiek, laat staan over gevoelige politieke punten, maar af en toe wel. En dan spits je je oren en doe je wat elke goede politicus in de eerste plaats moet doen: aandachtig luisteren.
U mag weten dat ik wel geloof in een multiculturele samenleving en niet zo dol ben op de stigmatisering van mensen gebaseerd op ras en of geloof. Moest dat niet zo zijn, dan zat u nu deze blog op een andere website te lezen.
Het gesprek dat ik, toegegeven niet zo beleefd, afluisterde, was er één tussen een aantal oudere inwoners en hun ervaring met “die zwarte van daarboven”. Die “zwarte” belde nog al eens met zijn familie in een ver land, en beschikte blijkbaar over een nogal fiks paar stembanden, want die “witte van daaronder” (om in de zelfde terminologie te blijven) kon vaak mee genieten van dat gesprek.
De eesrte opmerking die er kwam, was een logische. Misschien moet iemand die persoon er even op wijzen dat hij nogal luid telefoneert? En misschien had deze man ook een reden voor de luide stem, zoals de niet al te beste verbinding tussen België en zijn land. Het antwoord echter was minder fraai: die “zwarte” zou toch niet luisteren.
Het is tegen deze vooroordelen dat wij moeten durven ingaan. Natuurlijk luistert die “zwarte” als je hem iets op een beleefde manier vraagt en misschien is die zwarte wel je nieuwe goede, vriendelijke buur. Misschien werkt hij wel erg hard en heeft hij interessante verhalen? Vooroordelen zijn wat het woord zegt: Een oordeel dat je velt voor je enige informatie hebt over die specifieke situatie.
Vooroordelen tegenover andere mensen, zwart of wit of geel of rood hebben geen zin en zijn contraproductief in gemeenschapsvorming. Wonen in de stad vereist ook hier een openheid. Natuurlijk zijn er in elke bevolkingsgroep (ook de onze) rotte appels en die moeten aangepakt worden. Maar mensen verdienen het om beoordeeld te worden op hun persoonlijkheden en niet op ongegronde angst of gebrek aan kennis.
Martin Luther King zei: “ I have a dream that my four little children will one day live in a nation where they will not be judged by the color of their skin, but by the content of their character.” Wat dat betreft drink ik mijn koffie even graag zwart, want koffie beoordeel je ook niet op kleur of merk, maar op zijn karakter en eigenschappen.
Multiculturele gemeenschapsvorming, ook in Herentals!
Tot Herentals
Ze zijn er weer!
Lieve Peeters 10/09/2012
Ze zijn er weer, tweemaal per jaar worden we geconfronteerd met deze slagzin. Hoe het komt dat zowel de Zeeuwse mosselen als onze kinderen op deze manier aangekondigd worden, is mij een raadsel. Ik van mijn kant zie alleszins het verband niet.
In tegendeel, onze kinderen hebben geen harde schelp die hun tere lichaampjes beschermt tegen de gevaren in het verkeer. Het deed dan ook deugd om zoveel blauw te zien op de eerste schooldag. Op elk kruispunt stond wel een agent. Een week later kleuren onze straten in mijn perceptie al minder blauw en deze trend zal zich de komende dagen wel verder doorzetten. Net alsof onze kinderen alleen op de eerste schooldag gevaar lopen.
En het gaat mij niet alleen om het blauw op de straat, maar ook om hun optreden. Laten we bijvoorbeeld het kruispunt Hofkwartier –Belgiëlaan nemen. Tot nader order heeft op dit kruispunt de as Belgiëlaan-Augustijnenlaan nog altijd voorrang op de as Hofkwartier-Fraikainstraat. Dit betekent dat de hordes fietsende schoolgaande jeugd geacht wordt voorrang te geven wanneer zij van de Grote Markt richting Burchtstraat rijden. Alle inspanningen ten spijt om een veiliger overweg te creëren ter hoogte van de Augustijnenlaan, wordt het eerst genoemde kruispunt nog veel gebruikt.
En hier wringt het schoentje, natuurlijk moeten agenten onze schoolgaande jeugd beschermen, maar als ik dan hele groepen fietsers elke morgen de voorrangregels zie negeren en zich op het kruispunt storten onder het toeziend oog van een agent in dienst, dan houd ik mijn hart vast. Als ik dan een paar dagen later bijna wordt aangereden door een horde fietsers op het voetpad in de schoolbuurt, met daarachter een gemotoriseerde politieagent die niet corrigerend optreedt, dan fronsen mijn wenkbrauwen.
Waar ik naar toe wil is dat campagnes zoals rond 1 september zich niet alleen mogen toespitsen op automobilisten en hun gedrag, maar ook op onze kinderen zelf. Ook onze kinderen moeten leren dat wetten en regels voor hen gelden. Ook zij mogen en moeten aangesproken worden op hun gedrag.
En dat geldt niet alleen in het verkeer, de hoeveelheid klein vandalisme in het centrum na een jongerenfuif is soms hallucinant. Als inwoner van dat centrum zie ik vaak wandelende verkeersborden, vuilnisbakken enz. ook het wassen van winkelramen met urine is geen onbekend fenomeen. Het scanderen van leuzen en het wandelen over het midden van de weg is een geliefde bezigheid, een gevaarlijke bezigheid met de racebaan die onze centrumstraten ’s nachts soms worden. En dan is er steeds weinig te merken van blauw op de straat.
Het is steeds het gedrag van enkelen dat de voordelen van velen in het gevaar brengt. Jongeren moeten kunnen uitgaan, maar moeten evenzeer beseffen dat er regels en wetten zijn waaraan iedereen zich te houden heeft, en wij als gemeenschap moeten hen daarop wijzen. Er is slechts zoveel dat je als overheid kan doen om jongeren te helpen en te beschermen, een stuk moet van hen komen. De les,” mijn vrijheid begint, waar die van een ander eindigt”, is er een die we stevig in hun geheugen moeten planten.
Misschien moeten we deze problemen aanpakken door een project gedreven samenwerking met de lokale Politiediensten, want het ander alternatief, camera’s allerhande, is nu ook niet iets waarop ik sta te roepen.
Werkt u ook met ons mee?
Tot Herentals.
Lees meer
In tegendeel, onze kinderen hebben geen harde schelp die hun tere lichaampjes beschermt tegen de gevaren in het verkeer. Het deed dan ook deugd om zoveel blauw te zien op de eerste schooldag. Op elk kruispunt stond wel een agent. Een week later kleuren onze straten in mijn perceptie al minder blauw en deze trend zal zich de komende dagen wel verder doorzetten. Net alsof onze kinderen alleen op de eerste schooldag gevaar lopen.
En het gaat mij niet alleen om het blauw op de straat, maar ook om hun optreden. Laten we bijvoorbeeld het kruispunt Hofkwartier –Belgiëlaan nemen. Tot nader order heeft op dit kruispunt de as Belgiëlaan-Augustijnenlaan nog altijd voorrang op de as Hofkwartier-Fraikainstraat. Dit betekent dat de hordes fietsende schoolgaande jeugd geacht wordt voorrang te geven wanneer zij van de Grote Markt richting Burchtstraat rijden. Alle inspanningen ten spijt om een veiliger overweg te creëren ter hoogte van de Augustijnenlaan, wordt het eerst genoemde kruispunt nog veel gebruikt.
En hier wringt het schoentje, natuurlijk moeten agenten onze schoolgaande jeugd beschermen, maar als ik dan hele groepen fietsers elke morgen de voorrangregels zie negeren en zich op het kruispunt storten onder het toeziend oog van een agent in dienst, dan houd ik mijn hart vast. Als ik dan een paar dagen later bijna wordt aangereden door een horde fietsers op het voetpad in de schoolbuurt, met daarachter een gemotoriseerde politieagent die niet corrigerend optreedt, dan fronsen mijn wenkbrauwen.
Waar ik naar toe wil is dat campagnes zoals rond 1 september zich niet alleen mogen toespitsen op automobilisten en hun gedrag, maar ook op onze kinderen zelf. Ook onze kinderen moeten leren dat wetten en regels voor hen gelden. Ook zij mogen en moeten aangesproken worden op hun gedrag.
En dat geldt niet alleen in het verkeer, de hoeveelheid klein vandalisme in het centrum na een jongerenfuif is soms hallucinant. Als inwoner van dat centrum zie ik vaak wandelende verkeersborden, vuilnisbakken enz. ook het wassen van winkelramen met urine is geen onbekend fenomeen. Het scanderen van leuzen en het wandelen over het midden van de weg is een geliefde bezigheid, een gevaarlijke bezigheid met de racebaan die onze centrumstraten ’s nachts soms worden. En dan is er steeds weinig te merken van blauw op de straat.
Het is steeds het gedrag van enkelen dat de voordelen van velen in het gevaar brengt. Jongeren moeten kunnen uitgaan, maar moeten evenzeer beseffen dat er regels en wetten zijn waaraan iedereen zich te houden heeft, en wij als gemeenschap moeten hen daarop wijzen. Er is slechts zoveel dat je als overheid kan doen om jongeren te helpen en te beschermen, een stuk moet van hen komen. De les,” mijn vrijheid begint, waar die van een ander eindigt”, is er een die we stevig in hun geheugen moeten planten.
Misschien moeten we deze problemen aanpakken door een project gedreven samenwerking met de lokale Politiediensten, want het ander alternatief, camera’s allerhande, is nu ook niet iets waarop ik sta te roepen.
Werkt u ook met ons mee?
Tot Herentals.